بعد از ۱۹ سال قرار بود فینال معتبرترین تورنمنت باشگاهی قاره آسیا در پایتخت کشور عزیزمان ایران برگزار شود، ورزشگاه آزادی بعد از تلخی شکست استقلال برابر جوبیلو ا
این تصویر موسیقی کشور عزیزمان ایران است؟
عبارات مهم : ایران
بعد از ۱۹ سال قرار بود فینال معتبرترین تورنمنت باشگاهی قاره آسیا در پایتخت کشور عزیزمان ایران برگزار شود، ورزشگاه آزادی بعد از تلخی شکست استقلال برابر جوبیلو ایواتا ژاپن می خواست مراسم خوش حالی سرخ رنگی بگیرد جهت پرسپولیس تا شاید از دیگر تیم ژاپنی انتقام بگیرد و بعد از ۲۵ سال، جام قهرمانی را نصیب تیمی ایرانی کند. میهمانان خارجی بزرگ، کم نبودند، از جیانی اینفانتینو، مدیر فدراسیون جهانی فوتبال تا شیخ سلمان، مدیر کنفدراسیون فوتبال آسیا. AFC (کنفدراسیون فوتبال آسیا)، کلوب پرسپولیس را ملزم کرد جهت بازی فینال، برنامه موسیقی در نظر بگیرد و کنسرتِ خواننده یا گروه پاپی را پیش از شروع بازی، برگزار کند. مدیران کلوب سرخ پوش پایتخت هم عنوان را با فدراسیون فوتبال در میان گذاشتند و بدهید ترتیب پروسه گزینش خواننده شروع شد.
از بانی تا مظفری
وقتی الزام «پاپ» به میان آمد، گزینه هایی مانند سالار عقیلی، محمد معتمدی، سینا سرلک و علیرضا قربانی به صورت خودکار از بین بردن شدند. باید خواننده ای را برمی گزیدند که هم توانایی اجرای زنده و هم محبوبیتی میان نسل جوان داشته باشد. ابتدا صحبت از بهنام بانی بود و شهاب مظفری؛ خوانندگان پرطرفدار این روزها که کنسرت های شان، خوب می فروشد، حتی در خبرها آمد آنها جهت اجرای قبل از فینال آماده می شوند ولی مدیر برنامه های این دو خواننده از قرارداد رسمی حرف زدند که بوی دریافت مقدار قابل توجهی پول می داد. به یک باره کلوب پرسپولیس اعلام کرد محسن ابراهیم زاده، دیگر خواننده محبوب نسل امروز قبل از شروع بازی به اجرای برنامه جهت ۷۵ هزار و اندی هوادار حاضر در ورزشگاه آزادی می پردازد؛ اتفاقی که شاید در هیاهوی فینال آسیا گم شد ولی تصویر العمل منفی تعدادی از اهالی موسیقی را به دنبال داشت.
معیارهای ناشناخته
نکته مهم نحوه گزینش و معیارهای مدیران بوده که با چه سنگ محکی دست به گزینش خواننده زده اند و بر اساسش به نام محسن ابراهیم زاده رسیده اند. امکان برگزاری کنسرت ۷۵ هزار نفری نه پیش از این جهت خواننده ای مهیا بوده و نه رویایش تا فینال آسیایی دیگری جهت خواننده ای تعبیر خواهد شد؛ مگر کشور عزیزمان ایران میزبان مسابقه های مهم و بزرگی چون بازی های آسیایی، المپیک و جام جهانی شود که با توجه به زیرساخت های ورزشی کشور عزیزمان ایران تا آینده های دور، چندان دست یافتنی به نظر نمی رسد.
چرا ابراهیم زاده؟
از طرف دیگر موسیقی به عنوان یک المان فرهنگی، نقش شگفت انگیزی در شناساندن فرهنگ و هنر سرزمین ها به مردم دیگر نقاط دنیا دارد، همان گونه که اسپانیا را به گیتاریست های نابغه اش، ایتالیا را به پیانیست های اشراف زاده اش و اتریش را به رهبران ارکستر جنتلمنش می شناسند، موسیقی ایرانی هم شناسنامه ای منحصر به فرد دارد. هر چند تاکید کنفدراسیون فوتبال آسیا بر گزینش یک خواننده پاپ بوده ولی واقعا خواننده هایی شایسته تر و قابل تر از محسن ابراهیم زاده نبوده اند؟ صورت هایی مانند حمید حامی و نیما مسیحا از نظر کیفیت صدایی و توانایی اجرا مورد تایید موسیقیدانان سنتی کشور عزیزمان ایران نیز قرار دارند، حتی می توانستند از خوانندگان محبوب تر و مشهورتری مانند فرزاد فرزین و رضا صادقی استفاده کنند که بارها و بارها پرسپولیسی بودن ارزش را به اثبات رسانده اند و حتی ترانه هایی در وصف تیم محبوب ارزش خوانده اند.
حسرتی از جنس حبیب
نکته ای که داغِ اجرای کنسرتی با ۷۵هزار تماشاگر را جهت دغدغه مندان موسیقی تازه می کند، حسرت به دل ماندن اشخاص برجسته ای مانند حبیب محبیان هست. «حبیب» که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان موسیقی در زمره ۱۰ خواننده برتر پاپ ایرانی قرار می گیرد، در سال ۱۳۸۸ از آمریکا به کشور عزیزمان ایران بازگشت تا در خاک وطنش بخواند. یک سال بعد جهت دریافت مجوز، درخواست داد و اعلام کرد که می خواهد در ورزشگاه آزادی پایتخت کشور عزیزمان ایران کنسرت برگزار کند: «اگر این کنسرت ۱۰ شب هم برگزار شود، ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی خالی نمی شود». محلش ندادند و آخر قلبش در خرداد ۱۳۹۵ از حرکت ایستاد، در آرزوی کنسرتِ آزادی دق کرد و حالا خواننده ای چنین امکانی را پیدا کرده که نه از نظر صدا، نه از نظر قدرت خوانندگی و حتی دانش موسیقی قابل مقایسه با حبیب و هم نسلانش نیست.
این تصویر موسیقیِ کشور عزیزمان ایران است؟
اجرای موسیقی قبل از مسابقه های مهم ورزشی در همه جای دنیا رواج دارد ولی کشورهای متفاوت معمولا عالی ترین و تواناترین خوانندگان خود را به میدان می فرستند تا جهت موسیقی سرزمین شان، آبروداری کنند. اگر خواننده ای مانند «شکیرا» جهت اجرای قطعه ای مخصوص جام جهانی گزینش می شود، از همه لحاظ مورد تایید اهالی فن واقع شده است است و حتی ترانه ای که می خواند بعد از گذشت ۱۰ سال، هنوز در اذهان مانده هست. در نهایت فینال تلخ پرسپولیس با خوانندگی محسن ابراهیم زاده برگزار شد و تمام؛ ولی نباید غافل بود میهمانان خارجی هر وقت بخواهند موسیقی ایرانی را به یاد بیاورند، تصویر خواننده فینال پرسپولیس-کاشیما و موزیک هایی مانند «دونه دونه» از برابر چشمان ارزش می گذرد!
روزنامه همدلی
این تصویر موسیقی کشور عزیزمان ایران است؟
واژه های کلیدی: ایران | کنسرت | ایرانی | موسیقی | خواننده | اجرای زنده | اجرای کنسرت | محسن ابراهیم زاده
دانلود فایل ها
توجه: ممکن است تمام لینک های دانلود به دستور مقام قضایی حذف شده باشد...
